Kliknij tutaj --> 🧨 modyfikacja planu pomocy dziecku w domu dziecka

b) w/w ustawy). Wniosek o udzielenie pomocy w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych składa się w powiecie właściwym ze względu na miejsce osiedlenia się osoby usamodzielnianej (art. 140 ust. 3). W związku z powyższym całość zadań dotyczących pomocy osobom usamodzielnianym jest zadaniem powiatu. Cele i działania planu pomoc Rodzinie skoordynowany z planem pomocy dziecku umieszczonego w pieczy zastępczej Utrzymanie więzi dziecka z rodziną biologiczną i powrót dziecka do domu rodzinnego. Angażowanie rodziców biologicznych do udziału w możliwych formach działań z dzieckiem. Indywidualnego Planu Pomocy Dziecku, w szczególności poprzez wskazanie adekwatnych form pracy wychowawczej z dzieckiem. Wykształcenie: wyższe (w tym licencjat) Psycholog Inne wymagania: Wykształcenie wyższe - prawo wykonywania zawodu psychologa w rozumieniu ustawy z pomocy w formie porad, konsultacji, warsztatów, szkoleń. Mają prawo wnioskować o objęcie dziecka pomocą psychologiczno –pedagogiczną. 5. Nauczyciele- powinni mieć świadomość swojej odpowiedzialności za organizowanie zajęć w ramach pomocy psychologiczno- pedagogicznej wspomagających rozwój dzieci. Treści planu będą stanowiły odrębne bloki tematyczne do realizacji, ale okazją do ich wprowadzenia będą też zajęcia i zabawy poświęcone bieżącej tematyce i kształtujące wszechstronne umiejętności dziecka. Oceny efektów realizacji planu, obok bieżącego monitorowania, dokonywać się będzie na półrocznej i końcowej radzie Site De Rencontre Paris Sans Inscription. Opublikowane o 22:02h w kategorii Dorośli, Dzieci Czas kwarantanny jest dużym zaskoczeniem i wyzwaniem dla nas entuzjazm uczniów dotyczący zamkniętych szkół i nadzieje na dodatkowy czas wolny dość szybko ustąpiły miejsca rozczarowaniu. Okazało się, że nauka zdalna, oprócz przyswajania wiedzy, wymaga też dużego zaangażowania nie tylko od uczniów, ale i rodziców. Jak zorganizować pracę dzieci w domu, by było im łatwiej? Co jest ważne i na co warto zwrócić uwagę? Dzisiejszy tekst to mini-poradnik dotyczący wsparcia w efektywnej nauce w Plan dniaWszyscy potrzebujemy rutyny, ona daje nam poczucie bezpieczeństwa i kontroli, zwłaszcza teraz, w niepewnych czasach. Dlatego ważne, by razem z dzieckiem stworzyć własny codzienny, rutynowy plan działania, w którym będą zaznaczone względnie stałe godziny pobudki i snu, nauki, drobnych domowych obowiązków i czasu wolnego. Wspólne stworzenie planu pomaga w nadaniu przejrzystej struktury dnia, która daje namiastkę uporządkowania, jak za czasów chodzenia do szkoły. Pomaga także w motywacji – łatwiej jest się zachęcić do działania, gdy mamy jasno określone granice pomiędzy pracą, a czasem wolnym i wiemy, że w perspektywie czeka nas odpoczynek. Obecnie wszyscy mierzymy się z trudnymi emocjami – pełno w nas frustracji wynikającej z ograniczeń i zamknięcia, pojawia się smutek, tęsknota, lęk, niepewność. Bądźmy uważni na emocje dzieci, pozwólmy na nie i bądźmy wyrozumiali. Nie wypominajmy dzieciom, jeśli nie uda im się zrobić wszystkiego, tak, jak było zaplanowane. Plan ma być sprzymierzeńcem, a nie dodatkowym stresorem. W porządku jest, jeśli plan nie jest wykonany w pełnym zakresie każdego dnia, każdy z nas ma czasem gorszy Miejsce do naukiWażne, by dziecko miało stałe miejsce, w którym może się uczyć i które będzie przeznaczone i przystosowane do pracy. Powinna być to cicha, dobrze oświetlona i uporządkowana przestrzeń, gdzie na biurku znajdują się tylko te przybory i pomoce, których aktualnie potrzebuje. Wszystko, co dodatkowe – papierki, zabawki, kubki, inne zeszyty czy książki mogą okazać się dodatkowym rozpraszaczem. Warto wyłączyć także wszelkie powiadomienia w komputerze/tablecie/telefonie, którego używa dziecko do Wspierające wskazówkiWypełnianie zadań krok po kroku i koncentracja tylko na jednym zadaniu – przełączenie się pomiędzy różnymi zagadnieniami niepotrzebnie rozprasza i zabiera energięProste zadania na początek – jeśli są zadania, których rozwiązanie dziecko zna od razu, warto od nich zacząć – to zwiększy jego poczucie sprawczości, doda pewności siebie i rozbudzi zapał do pracyDzielenie pracy na partie – łatwiej nauczyć się kilku akapitów niż całego rozdziału, dodatkowo dziecko ciągle powtarza materiał, do którego wracaLista zadań na bieżący i kolejne dni – jeśli jest coś zapisane, nie trzeba o tym ciągle pamiętać 🙂 Czym bardziej precyzyjny plan, tym łatwiej przystąpić do działaniaZabawa w nauczyciela – wyjaśnianie przez dziecko swoimi słowami to, czego się nauczyło i w jaki sposób zrozumiało innym domownikom – to świetny sposób na wyłapywanie luk w wiedzy i utrwalanie materiałuAnimacje, grafiki, filmy- jeśli coś dziecko zaciekawi lub nie do końca rozumie sposób, w jaki przedstawił zagadnienie nauczyciel, niech skorzysta z pomocy Internetu – pomocne mogą okazać się grafiki czy filmiki na dany tematRobienie barwnych notatek – z wykorzystaniem zakreślaczy, rysunków, mapy myśli, tabelMnemotechniki – to historyjki, rymowanki czy skojarzenia ułatwiające zapamiętywanie, przetwarzanie i wydobywanie informacji z pamięciWarto zadbać o to, by dzieci bezpośrednio przed nauką nie bawiły się, nie grały i nie oglądały telewizji- trudniej będzie im się wyciszyć i zacząć Korzystanie ze wsparcia innychTo, że obecnie dzieci uczą się w domu, nie oznacza, że zostały pozbawione wsparcia ze strony specjalistów. Faktem jest, że rodzicom (na których aktualnie spadła największa odpowiedzialność za pomoc w nauce) może być trudno w rozwiewaniu wątpliwości dzieci na bieżąco i klarownym wyjaśnianiu, ponieważ nie są do tego przygotowani. Dlatego warto korzystać ze wsparcia, jakie jest oferowane przez specjalistów ze szkół (każda placówka wypracowała swój system komunikacji z nauczycielami, który powinien być znany i jasny zarówno dla dzieci, jak i rodziców). Warto pamiętać, że wsparcie można otrzymać nie tylko w kwestiach związanych z edukacją, również psycholog i pedagog szkolny udzielają wsparcia w formie zdalnej. Dzieci, tak samo jak dorośli przeżywają silne emocje. Obecnie może pojawiać się w nich dużo złości, frustracji, lęku, mogą czuć się samotne i przytłoczone. Niechęć do nauki i rozwiązywania zadań domowych często nie wynika z trudności w koncentracji czy braku motywacji, ale spowodowana jest emocjami, których dzieci mogą nie potrafić samemu nazwać i w inny sposób wyrazić. Dlatego tak ważna jest obecność i uważność rodzica. Ważne, byśmy towarzyszyli dzieciom w ich przeżyciach, z uwagą, szacunkiem i bez oceniania. Dzieci potrzebują uważności dorosłych, by mogły się rozwijać. Gdy silne emocje opadną, ważne, by ze spokojem porozmawiać z dzieckiem o tym, z czym ma trudność, jak myśli, co mogłoby mu pomóc i czego potrzebuje – dajemy mu w ten sposób poczucie, że jest ważne i bezpieczne – chcemy mu pomóc, wzmacnia także poczucie sprawczości. Wszyscy potrzebujemy kontaktów z przyjaciółmi. Obecna izolacja sprawia, że dzieci tęsknią za sobą nawzajem, brakuje im kontaktów rówieśniczych, codziennych wspólnych spraw i zabawy. Warto zadbać o tę sferę i umożliwić dzieciom kontakt ze sobą przez komunikatory takie jak Skype, Zoom, Messenger czy OdpoczynekNie zapominajmy o tym elemencie organizacji czasu w domu. Starajmy się przestrzegać ustalonego planu, ale jeśli czas na naukę już minął – niech dzieci nie wracają już do niej tego dnia. To czas na odpoczynek. Każdy z nas ma swoje ulubione formy relaksu – dla jednych to po prostu zabawa ulubionymi zabawkami, innych muzyka, malowanie, ćwiczenia fizyczne, oglądanie filmów czy granie w gry. Niech to będzie spędzanie czasu w taki sposób, który jest dla dziecka regenerujący i który lubi. Zadbajmy także o higienę snu dzieci – stała pora snu zapewniająca dobowy rytm i zrezygnowanie z używania elektroniki na minimum 2 godziny przed snem, której światło działa pobudzająco, a mnogość barw, postaci i często głośna muzyka w grach czy filmach sprawia, że dzieci są przebodźcowane i trudno im się wyciszyć do snu. Placówka sprawuje nad podopiecznymi całodobową opiekę zapewniając im: 1. W zakresie opieki i wychowania: a) warunki do prawidłowego rozwoju fizycznego,psychicznego i emocjonalnego, b) indywidualne oddziaływanie na dzieci niedostosowane społecznie odpowiednio do ich osobowości i potrzeb wychowawczych, c) poszanowanie podmiotowości oraz informowanie o podejmowanych wobec nich działalności d) wysłuchiwania zdania i w miarę możliwości uwzględniania ich wniosków we wszytskich dotyczących go sprawach, e) poczucie bezpieczeństwa, f) utrzymywanie bezpośrednich kontaktów i związków emocjonalnych z rodzicami,rodzeństwem oraz innymi osobami przebywającymi zarówno poza placówką jak i w niej, g) nawiązanie więzi uczuciowych oraz związków interpersonalnych, h) uczenie poszanowania tradycji kulturowych i ciągłości kulturowej, i) uczenie planowania i organizowanie codziennych zajęć stosowane do wieku dziecka, j) uczenie organizowania czasu wolnego, w tym uczestniczenie w zajęciach kulturalnych, rekreacyjnych i sportowych k) kształtowanie nawyków i zachowań prozdrowotnych, l) przygotowanie do samodzielnego życia w naturalnym środowisku społecznym oraz podejmowania odpowiedzialności za własne postępowanie, m) wyrównanie deficytów rozwojowych dzieci, n) uzgadnianie istotnych decyzji dotyczących dziecka z jego rodzicami i opiekunami, o) korzystanie z porad specjalistów przez okres 3 lat po opuszczeniu placówki, p) dostęp do usług zdrowotnych. 2. W zakresie potrzeb bytowych: a) wyżywienie dostosowane do potrzeb rozwojowych, b) całodobowy dostęp do produktów żywnościowych i napojów, c) wyposażenie w odzież, obuwie, bieliznę i inne przedmioty osobistego użytku, środki higieny osobistej stosowane do wieku i indywidualnych potrzeb, d) leki, podręczniki i przybory szkolne, e) miesięczną kwotę pieniężną do dyspozycji, 3. W zakresie nauczania: a) umożliwienie uczęszczania do szkół ogólnodostępnych, b) pomoc w nauce, w szczególności przy odrabianiu zadań domowych oraz w razie potrzeb udział w zajęciach pozalekcyjnych wyrównawczych, c) uczestniczenie w zajęciach pozalekcyjnych, d) pokrycie kosztów przejazdu do miejsca uzasadnionego pobytu poza placówką, e) organizację imprez z okazji świąt i innych okoliczności. 4. W zakresie warunków socjalnych: a) miejsce do zamieszkania wyposażone w niezbędne meble i sprzęt zgodnie z obowiązującymi standartami, b) odpowiednie warunki sanitarne, c) pomieszczenie do wypoczynku i cichej nauki, d) aneksy kuchenne do zajęć kulinarnych, e) odpowiednio wyposażone pomieszczenia do zajęć terapeutycznych, rozrywkowych i sportowych. Zasady funkcjonowania Placówki : 1. Do placówki kierowane są dzieci w wieku od 3 do 18 lat przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie właściwe ze względu na miejsce zamieszkania dziecka w uzgodnieniu z Powiatowym CentrumPomocy Rodzinie w Gryficach. 2. Przyjmowanie dzieci odbywa się przez całą dobę. 3. Placówka zobowiązana jest przyjąć każde dziecko w wieku poniżej 13 lat bez skierowania lub bez orzeczenia sądu jeżeli wymaga ono natychmiastowej opieki. 4. Dziecko umieszczane zostaje w grupie wychowawczej, pod opiekę 3 stałych wychowawców. 5. Po przyjęciu do placówki dziecko objęte zostaje szczególną opieką ze strony wychowawców w celu udzielenia mu pomocy w adaptacji w nowym środowisku. 6. Wychowanek korzysta ze świadczonych usług, których zakres i rodzaj wynika z indywidualnego planu pracy z nim. 7. Stały zespół do spraw okresowej oceny sytuacji dziecka formułuje na piśmie wnioski dotyczące zasadności dalszego pobytu nieletniego w placówce. 8. Po uzyskaniu pełnoletności w oparciu o odrębne przepisy wychowanek opuszczający placówkę objęty zostaje pomocą mającą na celu jego życiowe usamodzielnienie się oraz integrację ze środowiskiem. 9. Placówka zaspokaja niezbędne potrzeby dziecka zgodnie z obowiązującymi standartami w tym zakresie,kierując się przede wszytskim dobrem dziecka, poszanowaniem praw jego oraz jego rodziców, a takżeutrzymaniem więzi z rodziną i umożliwienie powrotu do niej. 10. Pobyt dziecka ma charakter przejściowy i ustaje w przypadku: a) powrotu do rodziców, b) zakwalifikowanie dziecka do innej formy opieki, c) orzeczenia sądu o zakończeniu pobytu dziecka w placówce, d) usamodzielnienia. 11. Pobyt wychowanków w placówce jest odpłatny. Wysokość odpłatności oraz zasady jej naliczania regulują odrębne przepisy. Prawa i obowiązki wychowanków: 1. Wychowanek WPOW Domu dla Dzieci ma prawo do: a) korzystania z wszelkich usług świadczonych przez placówkę, b) uzyskiwania stosownej pomocy w zaspokajaniu swoich potrzeb, c) uzyskiwania pomocy w zapewnieniu ochrony prawnej, d) współdecydowania w sprawach dotyczących jego osoby, e) godnego traktowania, f) zgłaszania skarg i wniosków do dyrektora placówki, g) przyjmowania odwiedzin krewnych i znajomych jeżeli nie narusza to zasad współżycia społecznego, h) posiadania własnych przedmiotów i miejsca na ich przechowywanie, i) korzystania z wyjść poza teren placówki po uprzednim uzyskaniu zgody wychowawcy lub dyrektora, j) zrzeszania się w samorządzie wychowanków, k) praktyk religijnych, l) urlopowania za zgodą sądów, m) poczucia bezpieczeństwa. 2. Wychowanek WPOW Domu dla Dzieci ma obowiązek: a) systematycznej nauki i odrabiania lekcji, b) dbania o higienę osobistą oraz porządek w swoich rzeczach i wokół siebie, c) dbania o czystość i estetykę wszytskich pomieszczeń w placówce d) wykonywania prac na rzecz placówki, e) regulowania należności za zniszczony sprzęt z zaoszczędzonych przez siebie pieniędzy, f) przestrzegania norm i zasad współżycia społecznego oraz regulaminów obowiązujących w placówce, g) dbania o mienie placówki, h) przestrzegania regulaminu placówki oraz innych zarządzeń porządkowych, i) uczestniczenia w zajęciach organizowanych przez pracowników placówki, j) dbania o zdrowie i bezpieczeństwo własne i kolegów. 3. Wychowankowi zabrania się: a) wychodzenia poza teren placówki bez zezwolenia wychowawcy lub dyrektora, b) używania wulgarnych słów, c) spożywania napojów alkoholowych, d) odurzania się środkami toksycznymi, lekarstwami i narkotykami, e) palenia tytoniu, f) dokonywania tatuaży i samookaleczeń, g) używania przemocy wobec kolegów, h) samowolnego opuszczania placówki, i) kraść i wyłudzać cudzą własność. 4. Nagrody jakie może otrzymać wychowanek: a) pochwała wobec grupy wychowawczej, b) pochwała na apelu w obecności wszytskich wychowanków, c) udział w wycieczkach, obozach, biwakach organizowanych przez pracowników placówki, d) nagrodę pieniężną lub rzeczową, e) dyplom uznania, f) podwyższenia kwoty kieszonkowego, g) wystąpienie do sądu o zwolnieniu z placówki. 5. Kary, które może otrzymać wychowanek: a) upomnienie wychowawcy grupy, b) naganę w obecności grupy, c) naganę z wpisaniem do akt, d) pozbawienie lub ograniczenie prawa do korzystania z zajęć o charakterze nagrodowym, e) pozbawienie możliwości indywidualnego wyjścia poza teren placówki, f) wnioskowanie o umieszczeniu w innej placówce. Pobyt wychowanka poza placówką oraz korespondencja i odwiedzanie. 1. Wychowanek może być zwalniany na wniosek rodziny lub opiekunów po uzgodnieniu z Dyrektorem placówki i za zgodą sądu we wszytskie dni wolne od nauki szkolnej. 2. Opiekunowie wychowanków nie ponoszą opłat za okres nieobecności dzieci w placówce. 3. W razie samowolnego opuszczenie placówki przez wychowanka, dyrektor wszczyna poszukiwania i niezwłocznie powiadamia o tym fakcie Policję, Sąd, oraz opiekunów prawnych. 4. W okresie przebywania wychowanka poza placówką np. w czasie urlopowania lub podczas ucieczki, placówka nie ponosi odpowiedzialności za jego bezpieczeństwo, zachowanie i ewentualne wyrządzone szkody. 5. Dyrektor placówki może odwołać wizyty u podopiecznych w przypadku zaistniałych epidemii lub z innych ważnych przyczyn. 6. Wychowanków nie wolno odwiedzać w stanie nietrzeźwym. Skargi i wnioski. 1. Wnioski i skargi wychowankowie lub opiekunowie prawni wychowanków składają wychowawcom oraz Dyrektorowi placówki. 2. Szczegółowy tryb składania skarg i wniosków zawarty jest w odrębnym regulaminie wychowanków WPOW Dom dla Dzieci w Gryficach. 3. W niedzielę i święta oraz inne dni wolne od nauki szkolnej skargi i wnioski można składać osobiście wychowawcy dyżurnemu. Dane kontaktowe al. Królewska 3 24-100 Puławy NIP 716-229-41-36 Regon 431029926 tel/fax (81) 888-04-92 e-mail: centrum@ Godziny pracy PCPR: poniedziałek 8:00 16:00 wtorek piątek 7:00 15:00 W wyroku orzekającym rozwód sąd rozstrzyga o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem obojga małżonków i o kontaktach rodziców z dzieckiem oraz orzeka, w jakiej wysokości każdy z małżonków jest obowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dziecka. Sąd uwzględnia porozumienie małżonków o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie, jeżeli jest ono zgodne z dobrem dziecka. Niniejszy plan stanowi projekt takiego porozumienia. To od rodziców zależy, jakie ustalenia znajdą się w planie. Plan Opieki Rodzicielskiej1. Informacje o dziecku i rodzicachImię , nazwisko oraz adresy zamieszkania rodziców oraz dziecka. 2. Opieka nad dzieckiem w poszczególnych okresach rokuRodzice ustalają po czyją opieką będzie znajdowało się dziecko w poszczególnych okresach roku np.:1. w dni powszednie (od poniedziałku do piątku) w roku szkolnym;2. w dni wolne od zajęć szkolnych (sobota i niedziela);3. w okresie wakacyjnym;4. w okresie ferii zimowych;5. w czasie Świąt Wielkanocnych;6. w czasie Świąt Bożego Narodzenia;7. inne dni świąteczne i święta rodzinne;określają czas i sposób odebrania dziecka przez drugiego rodzica oraz kwestie odwożenia dziecka. np. „W Wigilię Świąt Bożego Narodzenia 24 grudnia dziecko będzie znajdowało się pod opieką ojca w miejscu jego zamieszkania do godziny 18:00. Od godz. 18:00 dziecko będzie znajdowało się pod opieką matki w miejscu jej zamieszkania. Dziecko zostanie odwiezione przez ojca i przekazane matce.”. 3. Sposób kontaktowania się z dzieckiemRodzice określają, w jaki sposób będą mogli kontaktować się z dzieckiem: telefonicznie, mailowo, listownie. 4. Ustalenia dotyczące dzieckanp. jego edukacji, leczenia, wyznania itp. 5. Utrzymanie dzieckaOkreślenie kto i jakich częściach ponosi koszty utrzymania dziecka np. zakupu odzieży, zabawek, pomocy edukacyjnych, ewentualnych wyjazdów, leczenia itp. 6. Ważne sprawy dzieckaRodzice mogą ustalić, że decyzje w ważnych dla dziecka sprawach będą podejmowali serwis: Dziecko i prawoZadaj pytanie: Forum Opisz nam swój problem i wyślij zapytanie. Dzieci, które mają dużą potrzebę ruchu stanowią często „wyzwanie wychowawcze” dla rodziców i nauczycieli. Jeżeli nadruchliwość występuje bez innych współwystępujących problemów, najczęściej nie utrudnia w istotny sposób życia ani samemu dziecku, ani innym osobom z jego otoczenia. Na przykład tzw. „żywy uczeń”, który potrafi skutecznie planować i przewidzieć skutki swojego postępowania biegając po szkolnych korytarzach, tak wybiera trasę, żeby nie przeszkadzać kolegom ani nauczycielom. Problemy zaczynają się, gdy do dużej wewnętrznej potrzeby aktywności fizycznej, dołączą kłopoty z koncentracją uwagi oraz kontrolą impulsywności. Wówczas dziecku zwykle trudno przewidzieć konsekwencje swojego postępowania – „najpierw robi, a potem myśli”. Biegając po szkole lub po domu, co chwila „wpada” na kolegę lub rodzica. Wymienione wyżej trzy grupy objawów: nadruchliwość, nadmierna impulsywność oraz zaburzenia koncentracji uwagi są charakterystyczne dla nadpobudliwości psychoruchowej. Dziecko nadpobudliwe ma trudności z cierpliwym czekaniem na swoją kolej, konstruktywnym wykorzystaniem nadmiaru energii oraz dłuższym skupieniem się na mało atrakcyjnych dla niego zadaniach – co wprowadza chaos w jego funkcjonowanie. W tym opracowaniu skupię się głównie na tworzeniu planów, które pomogą dzieciom i dorosłym w uporządkowaniu codziennych czynności. Zanim przejdę do meritum, przypomnę o fundamencie relacji z dzieckiem, czyli zaakceptowaniu go „takim jakie jest”. Długie i spokojne siedzenie w jednym miejscu np. przy książce, jest dla niego praktycznie niewykonalne. Akceptację ułatwia zrozumienie problemów syna lub córki i uznanie, że nie mają pełnego wpływu na swoje funkcjonowanie i nie są „złośliwi”. Jeżeli rodzic był w dzieciństwie „żywym srebrem” szybciej wczuje się w sytuację własnej pociechy. Na szczęście przemyślane działania wychowawcze dorosłych mogą pomóc dzieciom w lepszym radzeniu sobie z własnymi łatwiej będzie poradzić sobie z codziennymi obowiązkami, jeśli wspólnie (z uwzględnieniem propozycji i potrzeb dziecka) opracujecie PLAN DNIA. Plan to „latarnia morska” wskazująca drogę. Nie może być zbyt szczegółowy. Warto, aby zadbać o prostotę (wziąć po uwagę najważniejsze obowiązki, ale i przyjemności) i czytelność (dla dziecka i rodzica). Dzięki temu szybciej zacznie przynosić pozytywne efekty. Opanowanie przez dziecko umiejętności planowania ułatwi mu samodzielne funkcjonowanie, a to przyczyni się do wzmocnienia jego plan dnia może wyglądać tak: – wstaję z łóżka (myję się, ubieram…), – jem śniadanie, – wychodzę do szkoły, – – jestem w szkole, – wracam ze szkoły i odpoczywam, – jem obiad, – odpoczywam i bawię się, – zaczynam odrabiać lekcje, – idę na zajęcia sportowe, – bawię się z tatą i mamą, – jem kolację, – oglądam bajkę, – przygotowuję się do snu, – jestem w dorosłego te czynności wydają się oczywiste, ale dla nadpobudliwego dziecka to trudne i wieloetapowe zadanie. Plan może, a nawet powinien ulegać modyfikacji w związku z pojawiającymi się napisaniu planu powieście go w widocznym, wybranym przez dziecko miejscu i pamiętajcie, że to dopiero początek, a nie koniec działań zmierzających do zmian. Dziecko nie stanie się od tego momentu idealnym, uporządkowanym perfekcjonistą. Jeżeli jednak rodzic uwzględni potrzeby swojej pociechy i spróbuje wesprzeć ją w realizacji wspólnych ustaleń jest duża szansa, że po pewnym czasie wdroży się w wykonywanie zaplanowanych początku niezbędne są regularne spotkania z dzieckiem i wspólne zastanawianie się co wychodzi dobrze, a co nadal sprawia problem. Warto pamiętać o kilku zasadach, które pomogą w lepszej komunikacji z niecierpliwym i „żywym” dzieckiem. Przede wszystkim rozmowa musi być jak najkrótsza (dlatego trzeba się do niej wcześniej przygotować) i podzielona na etapy. Język przekazu powinien uwzględniać wiek, ale też indywidualne możliwości małego rozmówcy. Niezbędny jest kontakt wzrokowy, szczególnie w ważkich momentach podsumowania etapów rozmowy. Dziecko musi widzieć prawdziwą uwagę i zainteresowanie rodzica (nie można jednocześnie np. rozmawiać z kimś przez telefon albo robić obiad). Dorosły powinien postarać się nie oceniać, nie zaprzeczać uczuciom dziecka i być gotowy na wysłuchanie i zaakceptowanie tego co ono przeżywa. W rozmowie nie chodzi o rozliczanie dziecka i wytykanie mu błędów, ale o spokojne przyjrzenie się, w których momentach potrzebuje pomocy. Na początku wprowadzania planu można przypominać dziecku kilka minut przed ustalonym czasem na wykonanie zadania np., że zbliża się moment odrabiania lekcji lub pójścia do łóżka. Innym razem, gdy trudno mu w ciągu zaplanowanych wcześniej 30 minut skoncentrować się na zadaniach domowych, warto obniżyć poprzeczkę i docenić, że pracowało 15 minut (to zachęci go do dalszego wysiłku). Potem niezbędna jest zmiana planu i dostosowanie go do możliwości ważne jest też pozytywne wzmacnianie, tzn. zauważanie każdego nawet drobnego sukcesu. Jeżeli uda się dziecku z własnej inicjatywy podjąć zaplanowane działanie konieczne jest docenienie tego faktu i nagrodzenie „od razu”. Repertuar nagród to odrębny i wbrew pozorom skomplikowany temat – powinien być adekwatny do konkretnej rodziny i sytuacji. Cennymi nagrodami dla dziecka są czas poświęcony przez dorosłego na wspólną zabawę, pochwała, zwykłe „przybicie piątki”, czy drobne gesty aprobaty dla konkretnego zachowania. Uwaga poświęcona dziecku to potężna broń w ręku rodzica. „Mały wiercipiętek” ma często nadmiar „negatywnego zainteresowania” tzn. ciągle słyszy „nie biegaj”, „nie dotykaj”, „dlaczego nie jesteś jeszcze ubrany?”. Po pewnym czasie może myśleć, że poświęcasz mu uwagę tylko wówczas, gdy robi coś źle, co będzie utrwalało jego niewłaściwe działania. Lepiej jest koncentrować się na momentach, w których dziecko zachowuje się w pożądany sposób, na przykład gdy jest gotowe do wyjścia, a nie gdy jeszcze ubiera się. Jeśli dorosły doceni małe sukcesy jest większa szansa, że dziecko powtórzy pochwalone aspektem wprowadzanych planów są konsekwencje za niewywiązywanie się z ustaleń. Postaram się omówić to zagadnienie w następnej części mojego koniec jeszcze jedna informacja. „Żywe dziecko” ma nadmiar energii. Dobrym sposobem na jej rozładowanie jest sport. Warto zapisać je na zajęcia ruchowe, na których będzie biegało, skakało, wspinało się itp. Dodatkowy walor takich działań to pozytywny wpływ autorytetu trenera, który może pomóc dziecku w nauce planowania własnych działań. Jeżeli Wasza pociecha słabo radzi sobie podczas gier zespołowych wybierz na początek zajęcia indywidualne np. pływanie albo po prostu jazdę na rowerze. Opracowała: Aleksandra StańskaPost navigation

modyfikacja planu pomocy dziecku w domu dziecka